ابوسعید احمد نسوی مروزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 4
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 357 ق)، حافظ و محدث. اصلش از نساء خراسان بود و در شرمقان اسفراین به دنیا آمد. در مرو نشو و نما یافت. در خراسان و دیگر بلاد علم آموخت. در طلب علم و حدیث مسافرتهاى طولانى نمود و در شهر صعده، از بلاد یمن، مدت زیادى اقامت گزید، سپس در حدود 350 ق به بغداد وارد شد. از محمد بن اسحاق بن خزیمه و عبداللَّه بن محمد بن شیرویه نیشابورى و ابوخلیفه جمحى و عمر بن ابىغیلان و ابن زیدان بجلى و عبداللَّه بن محمود مروزى و ابوالعباس سراج و محمد بن حسن بن قتیبه و محمد بن فضل سمرقندى و عمر بن محمد همدانى و ابراهیم بن یوسف هسنجانى و محمد بن عقیل بلخى و عبدان اهوازى و احمد بن جعفر عقیلى و ابونصر احمد بن محمد صعدى و از محمد بن یعقوب عسكرى و عبدالعزیز بن اسحاق و عبدالعزیز بن یحیى تیمى و احمد بن ابراهیم عجلى و همطبقهى آنها حدیث شنید. ابوالحسن دارقطنى و ابوحفص بن شاهین و ابوالحسن رزقویه و عبدالرحمان بن محمد سراج نیشابورى و ابوعبدالرحمان سلمى و حاكم نیشابورى و ابوعلى بن دوما و ابوحسین محمد بن ابراهیم فارسى عزائمى، از مشایخ صدوق، و دیگران از وى روایت كردهاند. سپس به نیشابور رفت و پس از سه سال توقف در آنجا مجدداً به بغداد بازگشت و مدت مدیدى در این شهر بود. وى پس از سفر به مكه و انجام فریضه حج، در جحفه درگذشت و همان جا به خاك سپرده شد. او را صاحب تألیفاتى در علم حدیث ذكر كردهاند.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / حدیث شناسي و رجال
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}